حقیقت، هشیاری و لذت

خداوندا، شما خود حقیقت محض هستید،
اما هشیاری من وقتی از این حقیقت سیراب می شود،
از پراکندگی رها می گردد،
از فرش به عرش صعود می کند و
با توجه همه جا حاضر خالق ازلی یکی می گردد،
و آن لحظه، در لحظه غرق لذت می شوم.

خدایا، از لحظه لحظه آن لحظات متشکرم.