لاشک، با هر چه نشینی و با هر چه باشی، خویِ او گیری.

در کُه نگری، در تو پَخسیدگی در آید.

در سبزه و گُل نگری، تازگی درآید.

زیرا همنشین تو را درعالَمِ خویشتن کشد.

و از این روست که”قرآن” خواندن دل را صاف می کند.

زیرا از انبیا یاد کنی و احوالِ ایشان،

صورتِ انبیا بر روحِ تو جمع شود و همنشین شود.

Share This